Er is maar één woord om te beschrijven wat er gebeurd is en dat is:
Paniek.
En natuurlijk komt dit ondenkbare irrationele gedrag voort uit...
de crash van 29, de Zwarte Maandag uit 1987...
opgevolgd door tragische zelfmoorden en moorden. Deze instorting is geen uitzondering.
Een uur geleden...
toen de beurzen opengingen, werden twee partners van CapVa Holding...
neergeschoten in het al noodlijdende hoofdkantoor.
Senior partner, Laura Muller, stierf ter plekke.
En analist, Albert Bernard, is in een kritieke toestand.
Jeffrey Desarge, ook Senior partner, was tijdens de schietpartij aanwezig en wordt nu vermist.
We moeten gaan, lieverd.
Brengt mama me niet naar school?
Mama voelt zich niet zo lekker.
Zet je bril op. Kom op.
Laten we gaan.
Papa, waar gaan we heen?
Ik weet het niet.
Je rijdt te snel.
Papa, je rijdt te... - Houd je mond.
Pardon.
Je moet achter het lint blijven staan. - Ik ben familie. Ik ben Lucas Desarge.
U heeft mij gebeld of iemand anders. Een rechercheur.
Woont u hier? - Nee, mijn broer.
Wat is er aan de hand? Waar is Jeff?
Is alles goed met de meisjes? Waar zijn ze?
Rustig aan, meneer. Wacht hier maar.
Jeffrey Desarge heeft vermoedelijk twee zakenpartners neergeschoten...
voor hij z'n vrouw vermoordde.
En ontvoerde zijn dochters in de leeftijd van één en drie jaar.
Het is wel goed. Kom maar.
Papa, zijn we er bijna?
Mijn bril is kapot.
Wat is er? - Het is al goed.
Helvetia
Het is goed, kom maar. - Er is iemand binnen.
Nu.
Kom op.
Papa, er staat buiten een vrouw.
Ze raakt de grond niet aan.
Waarom huil je? - Omdat ik verdrietig ben.
Waarom ben je verdrietig?
Moeders en vaders, ze...
Ze doen echt hun best. Maar soms doen ze alles verkeerd.
Je weet toch dat papa van jou houdt?
Ik zie niets.
Wat is dat?
Kijk daar eens, lieverd.
Papa?
Kijk, Lilly. Een kers.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Mama (2013)
Vertaling: WinchesterGirl ~ Controle: Smokey
vijf jaar later
Burnsy, waar zijn jullie?
We gaan nog een keer kijken in sector 1-7-12-33.
Dat is de weg op de berg, toch?
Benzinestation. Weg naar de Paulson Pass...
Dat klinkt goed. - Ik doe dit niet graag.
Wat? - De laatste betaling is niet binnengekomen.
Ik kijk er wel naar. Geen zorgen, zulke dingen gebeuren.
Ik controleer het en dan bel ik je terug.
Niet zwanger
Dank u wel, God.
Was dat Burnsy aan de lijn? - Ja.
Wat is zijn volgende stap?
Gaat hij in sector Lousy Alpha zoeken?
Raad eens wie er niet zwanger is.
Wat is er met jou?
De laatste betaling is niet geaccepteerd.
Is het een probleem met de bank, of... - Het geld is op.
Ik kies voor het laatste. - Dat is het juiste antwoord.
Het is jouw broer. Als je al het geld wilt uitgeven om hem te vinden vind ik het best.
Het is goedkoper dan therapie.
Net als ik.
Ik moet pissen.
Burnsy. - Wat?
Ga je hem bellen? - Geef me heel even.
We zouden hem bellen. Dat hebben we gezegd.
Ronny, wees even stil.
Al is het maar heel even.
Alsjeblieft, Bird. Ruik hier maar eens aan.
Hallo?
Het zijn kersenpitten.
Burnsy, kunnen we hem nu bellen?
Ze hebben ze gevonden. - Je neemt me in de maling.
Ze hebben de meisjes levend gevonden.
Dr Gerald Dryfus en jij bent zeker Annabel. - Dat ben ik.
Hoe gaat het met ze?
Ik zal jullie waarschuwen. Het zal niet makkelijk zijn.
We mogen van geluk spreken dat Victoria oud genoeg was om haar spraakvermogen te behouden.
Maar het is nog te vroeg om vast te stellen... - En het andere meisje?
Dat is een heel ander verhaal.
Ben jij dat, Lilly?
Het is goed.
Ik doe je geen pijn.
Het is al goed.
Ik heb iets voor je meegenomen. Voor je ogen.
Toen je nog een klein meisje was had je er ook één. Weet je dat nog?
Ik zal hem even... Het is al goed.
Ik leg hem hier neer.
Het is al goed.
Goed zo.
Papa?
Nee lieverd, ik ben je vader niet.
Ik ben je vaders broer. Ik ben oom Luke, weet je nog?
Pap?
Het is al goed.
Dr Gerald Dryfus, edelachtbare.
De meisjes staan onder mijn hoede in het instituut.
Sinds dat ze 87 dagen geleden gevonden zijn. - En hoe wilt u de voortgang omschrijven?
Stabiel en ongelooflijk snel. Mag ik?
Edelachtbare, Victoria en Lilly Desarge zijn in erbarmelijke omstandigheden gevonden.
Geïsoleerd, uitgehongerd.
Ze waren angstig en wantrouwig bij ieder lichamelijk contact.
Hun emotionele groei is duidelijk belemmerd door hun vereenzaming.
Om hun extreme isolatie te overleven hebben de meisjes een fantasiebeschermer gecreëerd.
Een ouderfiguur, die ze voedde, voor ze zong en ze beschermde.
Ze noemen haar: Mama.
Victoria en Lilly hebben een goede kans op een normaal leven.
Met de juiste zorg, fysieke en emotionele ontwikkeling...
en de broodnodige liefde en aandacht kunnen ze beter worden.
Dank u wel, Dr Dryfus.
Mevrouw Podolski. Wilt u voor de rechtbank verschijnen?
Goedemorgen, edelachtbare. Jeffrey Desarge vermoordde mijn nicht.
En liet zijn dochters achter in het bos.
Zijn broer deed iets geweldigs. Lucas gaf nooit op om zijn nichtjes te vinden.
Maar hij deed het voor de meisjes. Niet voor hemzelf.
Dus als hij nog steeds het beste met hen voor heeft...
moet hij weten dat niet zijn salaris of zijn kleine appartement...
geschikt zijn voor het opvoeden van twee kinderen.
Laat staan, twee kinderen met speciale behoeftes. - Hoeveel kinderen heb jij opgevoed, Jean?
Niet zoveel als jij, Lucas.
Natuurlijk wil ze de meisjes, Lucas. Ga eens in haar schoenen staan.
Ze kan niet zomaar opdagen en ze meenemen. Dat is niet aan haar.
Ik denk niet dat dat eerlijk is. - Weet je wat niet eerlijk is?
Het is niet eerlijk dat ze mijn nichtjes wil kopen. - Is dat echt zo slecht?
Annabel speelt in een band. Jij schildert voor de kost.
Je woonomstandigheden, heb je wel plek voor kinderen in je leven?
Wat wil je zeggen, Gerald?
Als het om de welzijn van de meisjes gaat...
zal de familierechter zich houden aan mijn aanbevelingen.
En ik zou liegen als ik zeg dat mevrouw Podolski niet geschikt is.
Maar de waarheid is...
dat ik net zo min als jullie wil dat ze aan de andere kant van het land gaan wonen.
We kunnen elkaar wel helpen. Jij wilt de meisjes...
ik wil continu de meisjes kunnen zien. - Wat kunnen we doen?
Dit huis, met de complimenten van het instituut, wordt voor studies gebruikt. Huurvrij.
Jullie gaan in het huis wonen en jullie krijgen de meisjes.
Dit is een grap, toch?
Meneer Desarge, leeft uw broer nog?
Jean... - Nee.
Ik wil ze alleen maar zien. Dat is alles.
Dat kan ook. Je hebt bezoekrecht. Dat respecteren we.
Maar op dit moment hebben we ruimte nodig.
Ze een tijdje laten wennen. Onze weg vinden.
Oké? - Excuseer me.
26 Oktober. Ook al lijkt ze mee te werken en ontwikkelt ze haar spraakvermogen vrij snel...
Victoria probeert misschien haar ervaringen in de wildernis te onderdrukken.
Goed, Victoria. Voel jij je ontspannen?
Ben je slaperig?
Ik wil dat je mij het verhaal nog een keer vertelt.
Kun je mij dat vertellen?
Het was heel lang geleden. Een vrouw rende weg uit een ziekenhuis met trieste mensen.
Ze nam haar baby mee en sprong in het water.
Waar heb je dat verhaal gehoord, Victoria?
Heeft mama je dat verteld?
Ze liet het me zien. - Hoe?
In een droom.
Ga door, Victoria.
En je kan tegen niemand vertellen waar je bent?
Nee. - Dat is gewoon bizar.
Het is voor de meisjes. Dat ze zo min mogelijk druk hebben.
Het is echt heftig. - Alle gezinnen hebben problemen.
Ja, maar deze heeft gelijk al problemen.
Ik heb niet eens de kans om de mist in te gaan. Ze zijn er al ernstig aan toe.
Ga bij hem weg. - Dat kan ik niet.
Hier heb je niet voor gekozen.
Dat kan ik hem niet aandoen.
Wat ben je toch gevoelig.
Je zit in een rockband. - Dat zat ik.
Hallo meisjes.
Kom hier.
Mama.
Noem me niet zo, ik ben je moeder niet.
Ik ben Annabel. Zo mag je me noemen...
of Annie, of wat je maar leuk vindt.
We komen er samen wel uit.
Mama.
Hansom?
Clifton Forge Gemeentearchief
Er zijn geen politierapporten tussen 2008 en 2012 die overeenkomen met het verhaal van uw patiënt.
Dokter, er zijn geen psychiatrische klinieken in de buurt van Clifton Forge.
Waar zou de dichtstbijzijnde zijn? - Falls Church, 322 km hiervandaan.
Dit logboek bevat de dossiers van St. Kerch’s Kliniek.
Vlakbij Salt Lake. Dat is ongeveer acht km ten noorden van hier.
Maar je zei net tegen mij dat hier geen psychiatrische klinieken in de buurt waren.
Die zijn er ook niet. St. Kerch werd in 1878 gesloten.
Pagina 31. Patiënt Edith Brennan.
Hansom is buiten. - Ik heb hem naar buiten gelaten.
Maar hij huilt.
Die kinderen zijn hier nog niet klaar voor.
Ik weet dat het moeilijk is. Maar ik beloof je dat het beter wordt.
Ik weet niet of ik dit kan, Luke.
Ik hou van je.
Er is hier iemand.
Wat? Victoria, Lilly?
Er is hier niemand. - Er is hier iemand. Ik zag ze.
Lieverd. - Ik zag ze.
Geef me de hamer en ik ga beneden kijken. Kijk jij bij de meisjes.
Mijn God. Lucas?
Het spijt me heel erg, Annabel.
Ze zeiden dat hij goed op de testen reageerde.
En het is erg aanneembaar dat deze coma maar tijdelijk is.
Wat gaat er nu gebeuren? - Ik denk dat ik je niet begrijp.
Met de meisjes nu dat Lucas... - Annabel, de meisjes...
hebben jou nodig. Ze hebben zekerheid nodig, stabiliteit.
Maar ik ben hier niet op voorbereid. Ik kan dit niet alleen. Dit is geen klusje voor me.
Gewoon laten komen, als je dat niet doet, verlies je de voogdij.
En Lucas mag dan van geluk spreken...
als hij zijn nichtjes om de twee jaar op Thanksgiving nog kan zien.
Nou, ik ga. Alle ramen en deuren zijn gesloten.
Geen spoor van een indringer. Niets gestolen.
Dus, ik heb 't me ingebeeld, ja? Oké, bedankt, vriend.
Mevrouw. - Richmond's beste.
Oké, jongens.
Alleen jullie en ik voor een tijdje.
Ik weet niet hoe jullie er over denken. Maar we hebben geen keus.
Hoe dit hen beïnvloedt? - Ze praten tegen de muren.
Wat zeiden ze dan?
Mama.
Wat is dit?
Zij hebben dat gemaakt.
Ze vonden een pop in de blokhut, Victoria.
Wie heeft die pop gemaakt?
Mama.
Heet de pop Mama? Of heeft Mama de pop gemaakt?
Mama heeft de pop gemaakt. - En wie is Mama?
Ben jij Mama, Victoria?
Dit is Dr Gerald Dryfus. Laat een boodschap achter.
Dr Dryfus, dit is Louise van Clifton Forge Publieke Dossiers.
Ik heb iets gevonden dat u wellicht zou willen zien.
Zijn jullie oké?
Wat is er zo grappig?
Welterusten. - Nee.
't Zal wel.
Lekker kontje, Bruce.
Victoria...
Kom. Mama...
Weten jullie wel hoe laat het is?
Ik denk 't niet. Het is laat. Het is heel héél laat.
Niet doen.
Wat niet doen? - Doe de kast niet dicht.
Waarom niet? Wat zit er in de kast?
Niets...
Oké. 't Was een lange dag.
Dus jullie kunnen wel wat slaap gebruiken. Ga naar bed.
Zal ik de deur openlaten?
Welterusten.
Vertel me er over.
Ik denk dat iemand hen komt opzoeken. - Wie?
Dat weet ik niet.
En dat geloof je? - Ik heb haar gehoord...
Ze was aan het zingen voor hen, iets van een slaapliedje, of zo.
Je hoorde haar?
Duidelijk een haar? - Ja.
Zoiets als dit?
Ja, maar 't was, 't was anders. Haar stem was zwaarder.
Victoria laat tekenen zien. Een dissociatieve persoonlijkheidsstoornis.
Ik denk dat ze de rol van 'Mama' op zich zou kunnen nemen...
of letterlijk haar worden.
Het is behandelbaar. Met tijd en geduld.
Ben ik wel veilig? - Wat? Kijk, ze is 8 jaar.
Doe eens normaal.
Ik vond een twee notering met de naam van die vrouw.
Edith Brennan? - Niet Edith Brennan.
Welkom in gang 17, Dokter. Ieder archief heeft er één.
Verloren en gevonden voorwerpen die mensen niet willen vinden.
Twintig jaar geleden, toen ze verhuisden naar Clifton Forge begraafplaats.
Een aantal van de oudste, kleinste overblijfselen zijn niet geclaimd door hun nabestaanden.
Ze zijn hier heen gestuurd om ze te catalogiseren.
Ik ben geen religieus persoon, maar ik geloof toch...
dat er een plaats is voor menselijke resten.
En dat is niet op een plank in een overheids gebouw.
Gelooft U in geesten?
Ik kan niet zeggen dat ik dat doe.
Als een lijk niet wordt begraven...
verschrompelen de elementen het. Uitgedroogd...
Wringt het zich in een verstoord figuur nog nauwelijks herkenbaar als menselijk.
Een geest is een emotie die uit vorm is.
Gedoemd om zichzelf te herhalen, telkens maar weer.
Totdat recht is gezet, wat fout was gedaan.
Wat is dit? - Het verkeerde.
Jeff? - Red mijn meisjes...
Ga naar de blokhut.
Hij heeft een aanval. Houd hem stil.
Lorazepam. 4 milligram. - 4 milligram lorazepam.
Loopt de drain? - Die loopt.
Koorts? - Geen koorts, dokter.
Meneer Desarge, kunt u me horen? - Het is in orde meneer Desarge.
Je schopte me uit bed. Check bij...
de meisjes. Dat is wat ik me kan herinneren.
Voor hetzelfde geld heb jij me geduwd. - Die klus had ik wel geklaard.
Je hebt een tekening voor me gemaakt. - 't Is een Wasbeer.
Dank je. Ik heb ook wat voor jullie getekend.
Alsjeblieft. Vind je het leuk? - Ja.
't Is schattig. Zo, hoe was het?
Was het een tunnel? Met licht aan het einde?
Ja, dat was goed. Ik ging ook nog in het licht.
Zo, hoe ging het? Het leven als alleenstaande moeder?
Geweldig. - Ja?
Ze zijn verschrikkelijk. Ze haten mij. - Ze haten jou niet...
Zo makkelijk voor jou om te zeggen. Jij bent de coole oom.
Ik ben de coole oom.
Wat? Wat is er, Annie?
Wordt nu maar snel beter, zodat je naar huis kan...
en hun zooitje kan opruimen, alsjeblieft?
Weet je dat zeker dat dat het is? - Ja.
Ben je oké?
Wat doe je hier binnen?
Hier, ik help je.
Wat is het? - Ik wil niet dat je gekwetst wordt.
Wat bedoel je? Ik ben oké. Niets verkeerds gaat er gebeuren.
Dat kan je niet doen. - Waarom?
Ze wordt jaloers.
Hé, wacht.
Wat is er mis met je?
Hallo. - Hé, Jean.
Hoe kan ik je helpen?
Het is mijn dag.
Weet je dat zeker. Ik dacht dat dat donderdag was.
Het is Donderdag.
Sorry voor de rommel. - Kinderen maken rommel. Zo werkt het.
Hoe gaat het met ze? - Aanbiddelijk. Wil je koffie?
Graag dank je.
Oh mijn God. Wat is dit?
Ik weet 't, ze kunnen wel eens wild zijn. - Dat is geen excuus.
Hé, nu. Dat zijn blauwe plekken.
Kinderen krijgen nu eenmaal blauwe plekken.
Zulke blauwe plek? - Zo is het niet.
Laat mij ze hebben. - Sorry?
Gewoon voor een paar dagen. Dan kan je... Ik weet niet.
Met je band spelen, wat gaan drinken met je vrienden.
Jean, ik denk dat dat geweldig is. Maar de meisjes...
hebben een relatie met zich zelf. Doe ik echt.
Maar voor nu, wil ik dat je mijn huis uitgaat. Voor ik je er uitschop.
Ik zie jullie twee heel gauw, oké? - Hé.
Ben je vaker langs geweest?
Hoe bedoel je? - Ben je vaker langs geweest...
om met de meisjes te spelen? - Natuurlijk niet. Hoezo?
Maakt niet uit.
Richmond. Sociale dienst.
Wie moet ik hebben...
als ik denk dat mijn nichtjes misbruikt worden?
Nou... wat voor bewijs heb ik precies nodig?
Hoe kon je dat nu vergeten? - Neem je me in de maling?
Je weet dat ze de meisjes bij ons weg wil halen. - Ik ben uitgeput, het spijt me.
Ik was vergeten dat het vandaag haar dag was.
Jezus Christus, Annie. 't Is een bezoekje. Dat is niet zo veel om te onthouden.
Annie, luister. Het zijn gewoon kinderen. Alles wat je hoeft de doen is...
Wat? Chill out? Rustig aan doen?
Weet je ik kan dit niet doen. Dit is niet mijn ding.
Dit is jouw ding. - Ik ben hier morgen weg, houd even vol tot dan.
Oké, lekker, ja. We zullen wel zien wat er dan gebeurt.
Ik zorg voor ze. Die meiden zijn het belangrijkste in m'n leven.
Geweldig. - Annie, jij...
Oké, Victoria.
Ben je kalm en relaxed?
Voel je je slaperig?
Ik wil dat je me over Mama vertelt.
Woonde ze in dat huis met jullie?
Het huis bij het meer.
Waar woonde zij?
In de muren.
Waar is ze nu?
Weet ik niet.
Ik denk dat je het weet, ik denk dat je weet waar ze is.
Waar is ze, Victoria?
Is ze hier, in dit huis? Kwam ze met jullie mee?
Open je ogen, Victoria.
Kijk naar deze foto, is dit Mama?
Is dit Mama, Victoria? - Ga weg.
Vertel me over haar. - Nee.
Ja.
Wat gebeurt er hier? - Niets. Niets gebeurt hier.
Gerald, wat is er gebeurd? - Ik moet gaan. Ik bel je nog wel.
De derde November.
Het zevende consult was meer dan onthullend.
Ik denk dat ik een deur heb gevonden, een doorgang...
wat Helvetia met Dosage's huis verbindt.
Er is geen rationele uitleg wat deze theorie ondersteunt.
Maar het is alleen de mogelijkheid om een andere werkelijkheid te omarmen.
Dat maakt de wetenschap uit te breiden voorbij de grenzen die we kennen.
Hoewel, buitengewone claims behoeven buitengewoon bewijs.
Ik voel mij nu dichter bij dan ooit...
bij het echte onderwerp van mijn onderzoek.
Ik zal terugkomen uit Clifton Forge, met een antwoord.
Nee.
Laat haar ophouden.
Wat is er?
Wat is er onder het bed?
Victoria?
Victoria. Kom. Mama.
Victoria blijf.
Mama?
Waar, Mama?
Ik ken je naam.
Ik weet wat je wilt.
Lilly?
Lilly, ben je in orde?
Hoe ben je hier beneden gekomen?
Neem je me in de zeik. Neem je me in de zeik?
Kom, gekkie.
Oké.
Stop.
Stop het.
Stop.
't Is oké. Kom maar.
Wat?
Vind je dat leuk?
Oké.
Oké. Deur is goed, raam is slecht. Dus, als je naar buiten wilt, wat doen we dan?
We gebruiken de trap? - Juist. Lilly?
We namen de trap?
Ja, dat is geweldig. Oké. Laten we gaan ontbijten.
Oh, God.
Lilly, je bezorgt me zowat een hartaanval.
Annabel, ontbijt is klaar.
Ik ben zo beneden.
Annabel, Lilly heeft honger.
Annabel?
Ja.
Victoria. Jij en Dr Dryfus, jullie praten...
wat ik bedoel, jullie praten veel, toch?
Victoria, Dr Dryfus en ik, wij praten ook wat.
We spraken over Mama.
Jij en Dr Dryfus. Jullie, jullie praten toch ook over Mama, toch?
Wie is Mama, Victoria?
Dit is Dr Gerald Dryfus. Spreek een boodschap in alstublieft.
Hé, dit is Annabel. Ik moet met U praten...
dus, belt U alstublieft als U deze boodschap krijgt.
Oké, bedankt. Dag.
Ja. Ik heb met hem gepraat, meneer. Twee en een half uur geleden.
Ik weet zeker dat u dat deed.
Ik begrijp het gewoon niet. Ik ben bang dat de Dokter iets slechts overkomen is.
Ben je oké?
Ga zitten.
Kom. Pak jullie jassen.
Richmond. Ik heb het nummer nodig van Enteprise autoverhuur.
Ja.
Desarge
Mama - door Dr Gerald Dryfus
Ik wil dat je het verhaal nog een keer vertelt.
Kan je mij het verhaal vertellen?
Het is lang geleden, een dame liep weg van het ziekenhuis voor trieste mensen.
Ze nam haar baby.
En ze sprong in het water.
Hoe ken je dit verhaal, Victoria? Vertelde Mama je dit verhaal?
Ze liet het me zien. - Hoe?
In een droom. - Ga door.
Ze viel in het water, maar de baby niet.
Waarom niet?
Weet ik niet.
Wat kan er met de baby gebeurd zijn, Victoria? - Ik weet 't niet.
Liet Mama je dat niet zien?
Ze weet niet wat er gebeurd is met haar baby.
Ze ging wandelen in het bos, zoeken naar haar baby.
Ze heeft heel lang gezocht. - En toen?
Toen vond ze ons. - Waarom huil je, Victoria?
Omdat ze verdrietig is.
Is zij verdrietig, of ben jij verdrietig, Victoria?
Waar is Mama? Is ze hier, bij ons?
Kan je me Mama laten zien? - Ze komt hier niet.
Waarom niet?
Omdat ze het weet dat we kijken.
Dit is niet Annabel. Spreek je boodschap in na de piep.
Bekijk 't maar. Piep...
Annabel?
Hé, Victoria.
Ben je in orde? - Ja, ik ben oké.
Welterusten, Annabel.
Ik hou van je.
Nee.
Lilly.
Kijk niet naar haar.
Ze is gek.
Ga naar boven.
Open de deur.
Victoria, wat gebeurt er? Ben je in orde?
Het is Lilly.
Lilly?
Ben je in orde?
Mama, stop nou. Je hebt het beloofd.
Laat haar met rust.
Annabel?
Annabel.
Tante Jean?
Ben je in orde?
Lilly?
Victoria?
Hé, dit is Lucas. Laat een berichtje achter.
Lucas, ze heeft de meisjes. Ik ga naar Clifton Forge.
Luke?
Luke.
Ik ontving je bericht. - Wat doe je hier in godsnaam?
Waar zijn de meisjes?
Zij nam ze. - Wat?
Ik zag haar. Ze bestaat echt. - Wat gebeurt er in godsnaam?
Ze gaat ze vermoorden. We moeten naar de blokhut.
Ze was hier de hele tijd met hen.
Dr Dryfus wist het. - Oh, God...
Jean?
Ze zijn op de klif.
Victoria. Lilly.
Nee.
Nee. Nee. - Mama.
Lilly. Lilly. Nee.
Mama.
Lilly.
Mama.
Lilly?
Mama, nee, Mama.
Mama.
Blijf hier.
Dag, Annabel.
Slaap, Annabel. - Victoria, Lilly.
Slaap, Annabel, slaap.
Slaap.
Dag, Mama.
Ik hou van je.
Victoria, kom.
Victoria blijft.
Kom. Lilly. Mama. Victoria.
Nee. Lilly. Mama.
Lilly.
Victoria, nee.
Lilly.
Nee. - Lilly.
Oh God, breng haar terug.
Alstublieft.
Lilly.
Lilly?